آلودگی همزمان به ويروس اچ. آی. وی. و ويروس هپاتيت C

1. افرادی که حامل ويروس اچ. آی. وی. می باشند، به خصوص معتادانی که مواد مخدر تزريقی استفاده می کنند، ممکن است که ويروس هپاتيت C (التهاب کبد) را نيز با خود حمل کنند.
2. بيماری هپاتيت C در افرادی که حامل ويروس اچ. آی. وی. هستند، جدی تر و خطرناک تر است.
3. بسياری از بيماران مبتلا به هپاتيت C هيچگونه علايمی از اين بيماری نشان نمی دهند.
4. بيماری هپاتيت C (التهاب کبد) قابل معالجه است.

1. يکی از راه های آلودگی به ويروس اچ. آی. وی. تزريق مواد مخدر است. تزريق مواد مخدر همچنين يکی از راه های اصلی شناخته شده آلودگی به ويروس هپاتيت C نيز است. در حقيقت 50 درصد تا 90 درصد افرادی که از طريق تزريق مواد مخدر آلوده به ويروس اچ. آی. وی. شده اند، همزمان مبتلا به بيماری هپاتيت C می باشند.

عفونت به ويروس هپاتيت C در اشخاصی که آلوده به ويروس اچ. آی. وی. می باشند جدی تر می باشد.

2. ويروس هپاتيت C می تواند به کبد آسيب رساند و همچنين در معالجه ويروس اچ. آی. وی. می تواند تاثير منفی داشته باشد. بنابراين افرادی که آلوده به ويروس اچ. آی. وی. می باشند، بايد مطمئن شوند که ناقل ويروس هپاتيت C نمی باشند و تمام پيشگيری ها و اقدامات لازم برای جلوگيری از آلوده شدن همزمان به ويروس هپاتيت C را به عمل آورند.

3. بسياری از افرادی که دچار بيماری هپاتيت C می باشند، هيچگونه علايمی از اين بيماری را در خود بروز نمی دهند. بنابراين خون اين افراد بايد مورد آزمايش قرار گيرد اگر جواب آزمايش نشان دهنده آلودگی به ويروس هپاتيت C باشد، پزشک می بايست قطعه کوچکی از کبد را برداشته (بيوپسی Biopsy/ ) تا از اين راه ميزان خسارت وارده به کبد را مشخص کند.

راه های آلوده شدن به ويروس هپاتيت C

بيماران هموفيلی که قبل از سال 1367 هجری شمسی (1987 ميلادی) فرآورده های خونی دريافت کرده اند.

اين ويروس همچنين می تواند:

• از طريق آميزش جنسی
• از طريق مادر به نوزاد منتقل شود.

راه های جلوگيری از آلوده شدن به ويروس هپاتيت C:

1. تزريق مواد مخدر از مهم ترين راه های انتقال ويروس هپاتيت C است. بهترين راه جلوگيری از آلوده شدن به ويروس هپاتيت C ، عدم استفاده از هرگونه مواد مخدر تزريقی می باشد.
2. اگر همچنان نمی توانيد مواد مخدر ديگری مانند مواد مخدر دودی جايگزين مواد مخدر تزريقی کنيد، حتماً سوزن يا سرنگ يکبارمصرف، استفاده کنيد. در بعضی کشور ها از جمله ايران، مراکزی وجود دارند که سوزن و سرنگ يکبار مصرف در اختيار معتادان تزريقی قرار می دهند. تحت هيچ شرايطی از سوزن، سرنگ، قاشق، پنبه و ساير وسايل تزريق که قبلاً به خصوص از سوی ديگران مصرف شده است، استفاده نکنيد.
3. از هيچ وسيله ای که امکان آلوده شدن به خون را دارد، استفاده مشترک نکنيد، از جمله مسواک، تيغ، سوزن و غيره.
4. خالکوبی يا سوراخ کردن هر قسمت از بدن می تواند شما را در معرض خطر آلودگی به ويروس هپاتيت C قرار دهد.
5. در هنگام آميزش جنسی مراعات هرگونه راه های بهداشتی را انجام دهيد. به بخش آموزش های جنسی و همه چيز درباره کاندوم در همين سايت مراجعه کنيد.

بيوپسی ( Biopsy ) يا نمونه برداری از کبد:

هنگام نمونه برداری از کبد، بوسيله يک سرنگ نمونه کوچکی از کبد برداشته می شود و تحت آزمايش قرار می گيرد تا ميزان خسارت و آسيب وارده به کبد تخمين زده شود.

درمان بيماری هپاتيت C

معمولاً دو نوع دارو به شکل منفرد و يا به صورت ترکيبی، برای بيمارانی که به مدت طولانی اين ويروس را با خود حمل می کنند، تجويز می شود.

درمان بيماری هپاتيت C مزمن به شرح زير می باشد:

1. پزشک معالج برای شما يک داروی ترکيبی ازدو دارو تجويز می کند.
2. دوره درمانی بين 6 تا 12 ماه به طول می انجامد. نوشيدن مشروبات الکلی در اين مدت اکيداً ممنوع می باشد.
3. همچنان توصيه می شود که واکسن های هپاتيت A و B نيز تزريق شود.

هنوز ثابت نشده است که آيا آلودگی به ويروس هپاتيت C همراه با آلودگی به ويروس اچ. آی. وی. باعث گسترش فعاليت ويروس اچ. آی. وی. و تضعيف سريع تر سيستم ايمنی بدن می شود.

معالجه اين ويروس هميشه موفقيت آميز نمی باشد ولی می تواند به بيمارانی که به ويروس اچ. آی. وی. آلوده می باشند، کمک کند.

توجه: تنها پزشک معالج صلاحيت دارد که تصميم بگيرد، چه زمانی بايد درمان شروع شود و چه نوع دارويی می بايست تجويز شود.