|
اولين مورد ايدز در ايران در سال 1366 در يك كودك هموفيل 6 ساله كه از فرآورده های خونی وارداتی آلوده به ويروس اچ. آی. وی. استفاده می نمود مشاهده گرديد. پس از آن بطور تصاعدی در هر سال موارد جديدی از بيماری كشف شدند. {نمودار شماره (1)}

نمودار شماره (1)
طبق گزارش UNAIDS تخمين زده می شود در ايران حدود 30000 نفر آلوده به ويروس اچ. آی. وی. وجود داشته باشند!
در حاليكه از ابتدای سال 1366 تا 1/7/82 فقط 5780 نفر آنها تشخيص داده شده اند و بقيه هنوز از آلودگی خود به ويروس اچ. آی. وی. بی اطلاع هستند.
همانطوری كه در نمودار شماره (2) می توان مشاهده نمود، خوشبختانه از سال 1373 به دليل غربال گری خونهای اهدايی از نظر آلودگی به ويروس اچ. آی. وی. تعداد موارد انتقال از طريق استفاده از خون و فرآورده های خونی به شدت كاهش پيدا كرد، اما در عوض از سال 1375 به بعد مواردی كه از طريق اعتياد تزريقی منتقل شده بودند، شروع به شناسايی گرديدند بطوريكه در حال حاضر بيشترين درصد آلودگی در ايران در اين گروه می باشد.
نكته قابل توجه آنكه به نظر می رسد خطر روابط جنسی در اشاعه بيماری كمتر از اعتياد تزريقی نباشد ولی به اين دليل كه در كشور ما بررسی آلودگی به اچ. آی. وی. در گروه هايی مثل زندانيان و معتادان به مواد مخدر بيش از ديگر گروههای پر خطر انجام شده است، افرادی كه از طريق جنسی در خطر آلودگی به اين ويروس هستند، كمتر در مسير غربالگری اچ. آی. وی. قرار گرفته اند، لذا هنوز كشف نشده اند.

نمودار شماره (2) |